بنام خالق حق و عدالت
اعلامیه مطبوعاتی گروه کاری مشترک جامعه مدنی، شبکه منطقوی زنان و کمیته دادخواهی زنان
در پیوند به گفتگو های صلح و نقش جامعه مدنی و زنان در این پروسه
۲۰ دلو ۱۳۹۷ مطابق به ۹ فبروری ۲۰۱۹
کابل، افغانستان
حافظه تاریخی مردم افغانستان از سالهای دهشتناک جنگ و نظامهای غیر دموکراتیک و زن ستیزانه را فراموش نمی کند. ما خوب به خاطر داریم که در آن دوران اکثر زیرساختهای سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی کشور چگونه به نابودی کشاینده شد. تجربیات تلخ از نقض گسترده حقوق بشر به ویژه حقوق زنان هیچ گاهی از خاطر مردم افغانستان نمی رود. دست آوردهای یک و نیم دهه گذشته به قیمت جان هزاران انسان به دست آمده است و مردم افغانستان برای این دست آوردها هزینه های سنگین پرداخته اند. جامعه مدنی و زنان افغانستان خواهان صلح پایدار، عدالت محور و با عزت هستند که در آن حقوق و آزادیهای اساسی احترام شود، دست آوردهای یک و نیم دهه گذشته حفظ گردد و نهادهای مدنی مورد حمایت قرار گیرد.
با توجه به این که در پیش نشست های صلح و مذاکرات، نماینده نهادهای جامعه مدنی و زنان حضوری فعال و معنا دار نداشتند و هیچگونه معلوماتی با آنان شریک ساخته نشده است. بناً عدم حضور نمایندگان واقعی مردم و نمایندگان جامعه مدنی مخصوصاً زنان و یا ضعیف بودن نقش آن‌ها در پروسه صلح از نگرانی‌های جدی جامعه مدنی، زنان و فعالان حقوق بشر است.


مهمترین خواست مردم در روند اعمار صلح عادلانه بودن، فراگیر و پایدار بودن آن است، این معقوله مبین آن است تا برای تأمین روند صلح و مذاکرات صلح، حفظ دست‎آورد‎های جامعه مدنی و احترام به حقوق بشر، حمایت از حقوق زنان و آزادی بیان به‎ عنوان اصول معتبر در تمام مذاکرات و مراحل اعمار صلح مطرح باشد.
از آنجاییکه تجارب کشور‎های توسعه یافته مبین این حقیقت است، مشارکت فعال زنان در عرصه‎های سیاسی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی نقش اساسی در توسعه همه جانبه دارد. هم‎چنان تاریخ کشور‎های پس از جنگ نشان دهنده این واقعیت است، که نقش فعال زنان و جامعه مدنی در روند اعمار صلح باعث تأمین امنیت و صلح پایدار گردیده است.
این خواست در حالی مطرح است که نقش جامعه مدنی و زنان می تواند باعث انعکاس خواست اکثریت جامعه در این روند گردد. جامعه مدنی از طریق نقش نظارتی و سهیم بودن در تمامی فرایند صلح می تواند به ایجاد صلح پایدار و عدالت محور کمک کند. خواسته ها و نقش زنان در این روند از اهمیت بالایی برخوردار است، چون زنان نمایندگی از نیمی از جمعیت کشور می کند. زنان همیشه به عنوان میانجی، نمایندگی از تیم مذاکره کننده، ناظر، قوه فشار، مشاور و عضو کمیته‎های فنی در سطوح محلی، ملی و بین‎المللی شایستگی خویش را به نمایش گذاشته اند.
با در نظر داشت این تجارب و نگرانی ها جدی سکرتریت گروه کاری مشترک جامعه مدنی، شبکه منطقوی زنان و کمیته دادخواهی زنان از نادیده گرفتن خواست های مردم به ویژه زنان در روند گفتگو ها نگران است. ما از به حاشیه کشاندن جامعه مدنی و زنان در روند گفتگوهای صلح و امکان نقض حقوق زنان و دست‎آورد‎های جامعه مدنی در معادلات صلح نگران بوده و پیشنهادهای زیر را ارایه می کنیم:
پیشنهادات:
1. تضمین دستآوردهای یک و نیم دهه ی پسین مردم افغانستان در مذاکرات و گفتگوهای صلح که از طریق حضور فعال و تصمیم گیرنده جامعه مدنی و زنان در روند مذاکرات وگفتگوهای صلح امکان پذیر است؛
2. حکومت باید بر اساس پلان عمل ملی برای تطبیق قطعنامه ی 1325، از حضور و مشارکت فعال زنان در روند مذاکرات صلح، به ویژه در گفتگو ها صلح با طالبان عمل نموده و از افزایش نقش فعال زنان در رهبری روند صلح و تسهیل ابتکارات به زنان و نهادهای فعال حقوق زن، اطمینان دهد؛
3. حکومت افغانستان در این موقع حساس تاریخی از تغییر قوانین بخصوص قانون اساسی و قانون انتخابات جداً خود داری کند. زیرا تغییر در قوانین یکجانبه تلقی شده به نفع مردم نبوده و به اعتماد مردم به حکومت صدمه جدی وارد مینماید؛
4. از جامعه بین المللی و همکاران منطقه ای تقاضا میشود، که در مبارزه با تروریزم با دولت افغانستان همکاری جدی نموده و از هر نوع فرهنگ معافیت در برابر تروریزم پیشگیری نمایند؛
5. تعهد به مشارکت معنادرار نماینده های جامعه مدنی و زنان در میز مذاکره و تصمیم گیری در رابطه با روند صلح، ادغام مجدد و آشتی، در سطوح ملی و بین المللی با تضمین های قانونی متضمن صلح توام با عدالت خواهد بود؛
6. تعهد و اطمینان از اینکه که حقوق زنان بخش غیر قابل مذاکره در امر گفتگوی بین المللی در مورد صلح است و تضمین به حفظ قوانین، کنوانسیونها و تعهدات بین المللی که افغانستان قبلاً به آنها ملحق شده است؛ و
7. جامعه مدنی و زنان افغانستان خواهان یک افغانستان مترقی و توسعه یافته می باشند و به هیچ صورت نمی خواهند که به عقب برگردند.

به امید صلح توام با عدالت!