انتقاد همسر خلیلزاد از فعالان زن افغان در مورد مذاکرات با طالبان

104
شرل بنارد همسر زلمی خلیل زاد

فعالان زن افغان به مقاله شرل بنارد، پژوهشگر موسسه رند و همسر زلمی خلیلزاد نماینده آمریکا برای صلح افغانستان، در مورد موقف کنونی زنان افغان به مذاکرات با طالبان واکنش گسترده نشان داده و از او انتقاد کرده‌اند.

خانم بنارد در مقاله‌ای که در نشریه آمریکایی “نشنال اینترست” به زنان افغانستان تاخته و در دفاع از آنچه تاکنون آمریکا در افغانستان انجام داده نوشته که مدافعان حقوق زن در افغانستان نمی‌توانند که مانع بازگشت نیروهای آمریکایی از این کشور شوند. او گفته که زنان افغان برای دفاع از حق خود باید اقدام کنند.

شرل بنارد همسر زلمی خلیل زاد

در روزهای گذشته با پیشرفت مذاکرات صلح افغانستان و امیدواری سیاسمتداران به موفقیت این روند، شماری از فعالان زن در افغانستان از آنچه برگشت به گذشته خوانده، ابراز نگرانی کرده‌اند.

این نگرانی حتی از مرزهای افغانستان فراتر رفت و زنان افغانستان درباره نگرانی خود از نشست زلمی خلیلزاد و هیأت طالبان در روزنامه آمریکایی نیوریک تایمز نوشتند که خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان نادیده گرفتن صدای یک جمعیت قابل ملاحظه و آسیب‌پذیر افغانستان، همانند زنان، اقلیت‌های قومی و جامعه مدنی است.

بنارد افزوده که حدود دو دهه است که آمریکا برای بهبود وضعیت زنان در افغانستان کار کرده است. واشنگتن بر تدوین قانون اساسی افغانستان نظارت داشته که حقوق آنان را تامین و حضور آنان را در مجلس نمایندگان تضمین کرده است. برای آنان مکتب/مدرسه ساخته، بورسیه داده، خوابگاه برای دختران در مناطق روستایی ساخته تا آنان بتوانند در دانشگاه‌ها در شهر درس بخوانند.

بنارد که نام شوهرش در دو دهه گذشته با نام افغانستان و دولت بعد از طالبان گره خورده، گفته که آمریکا آموزش‌های زیادی را برای زنان افغانستان داده تا در پست‌های مدیریتی سهم بگیرند. به آنان مشوره داده که چگونه دیدگاه خود را بیان کنند، چگونه صحبت کنند، چگونه برنامه‌های سیاسی و ساختارهای سیاسی را بسازند. چگونه دفاترشان را اداره کنند و چگونه اعتماد به نفس داشته باشند، چگونه ارتباطات ایجاد کنند، چگونه تجارت خود را آغاز کنند. اکنون زمان آن رسیده که تمام کارهای را که انجام شده امتحان دهند.

بتول سید حیدری دکترای روانشناسی

 و در پی این مقاله اعتراضات زنان فعال

دکتر بتول سید حیدری  دکترای روانشناسی  در صفحه فس بوک خود نوشته است

شیشه عینکت را پاک کن شرل جان

 تاریخ حضور زنان افغانستان  در عرصه های سیاست ، اجتماع ، فرهنگ ، ادبیات  و مبارزات  رابا دقت  مطالعه کنید بعد  این همه منت  بگذارید.

بتول سید حیدری  گفت: شرل  پیرامون  اعتراضات  و واکنش های زنان  افغان به مذکرات ” صلح با طالبان” دچار کج فهمی شده  و  اطلاعات  نادرستی  را هم دنبال میکند و هم به او  داده اندو به جز ان مساله گویا  یک چیزی هم زنان افغانستان  تا اخر عمر شان  به اینها بدهکار هستند.  بتول  افزود  اگر برای بیداری  زنان افغان خرج کردید و زمان  گذاشتید  چرا امروز ایقدر نگرانید .و به صدای بیداری شان  اعتراض میکنید .

  بهار سهیلی یکی دیگر از کاربران  فس بوک و فعال  حقوق زن  در صفحه  خود  نوشته است.

بهار سهیلی فعال حقوق زن

شرل بنارد عزیز ، 
تو را چون رسانه های گرامی به نام همسرت نمی خوانم چرا که خود پژوهشگر و زنی با هویت مستقل هستی اما سیاست را به نفع آمریکا درج ذهن انسانها می کنی چون دست پرورده ی ابر قدرت جهان و طلبکار از مبارزات زنان در افغانستانی .

حق رای برای زنان آمریکا در سال ۱۹۲۰ با تصویب اصلاحیهٔ نوزدهم قانون اساسی ایالات متحده بدست آمد دقیقا 9 سال بعد در زمان امان الله خان شهروندان کشورم بدون تبعیض جنسیتی حق رای برابر داشتند .
بعضی از ما حافظه ی ضعیفی داریم و یا هم سیاست نمی خوانیم برای همین در نوشته هایمان از دولت عالیه و آمریکایی ها تشکر و قدردانی می کنیم اما دلیل این قدر شناسی در برابر جنایات بشری و نابود سازی فرهنگی بزرگ از بهر چیست ؟
خوردن معاش و پول آمریکایی ها در برابر نابودی فرهنگ و ملتی بزرگ ؟؟؟

شرل بنارد عزیز چه کسی گروه‌های جنگجو را از طریق اداره «بیروی افغان» سازمان استخباراتی پاکستان تمویل و تجهیز مالی و نظامی کرد تا زیربناهای کشور ما را ویران سازند، آزادی زنان را نقض کنند و قتل‌های بیشمار و نقض گسترده حقوق بشری راه بیندازند؟؟
مجاهدین ، طالب و داعش پروژه های چیریکی و جنگجویان فدایی کدام ابر قدرت جهان در منطقه است ؟؟؟
مگر جز این است که آمریکا برای نابود سازی کمونیسم به اعراب و افراطیون مذهبی در پاکستان و افغانستان پناه برد تا به واسطه‌ی مذهب و تندروی در برابر شوروی سابق دیواری شود ؟؟؟

خانم گرامی دولت شما حامی و بنیان گذار تروریسم و تروریست در منطقه و کشور ماست ، شاید اولین سفر آقای ترامپ به عربستان سعودی و روابط حسنه ی دو دولت دموکرات و به شدت زن ستیز را فراموش کرده اید ، شاید نمی خواهی قبول کنی هر جا جنگی خانمان سوز قربانی می گیرد آمریکا هیزم کش آن جهنم است .

پیش از آنکه شما سیاست منطقه را با مجاهد و طالب و داعش رقم بزنید ما هرگز شلاق نخورده بودیم ، سنگسار را نمی شناختیم ، حجاب اجباری و انزوای سیاه زنان را تجربه نکرده بودیم ، ما هرگز ندیده بودیم دختران جوان افغان برای حفظ آبرویشان از پنجره های مکرویان خود را به پایین پرتاب کنند ، تعداد مادرانی که فرزندانشان را از دست داده بودند بیشمار نبود ، زنان از حق تحصیل و حضور در جامعه محروم نشده بودند ، به روی دختر مکتب کسی اسید نپاشیده بود ما پیش از سیاست ترویج افراط گرایی در منطقه مجبور نبودیم برای گرفتن حق زنان چون شما سگدو بزنیم .

دولت شما برای نابودی شوروری سابق و قلدری در منطقه قلب افغانستان را نشانه گرفت و در ما تمدنی بدون مبارزه ، بدون محرومیت ، بدون تبعیض و … را از بین برد .

پول ناچیزی که آمریکایی ها برای جواز و توجیه حضور طلبکارانه و نظامی شان در افغانستان پرداختند در برابر آنچه ما از دست دادیم کاهی در برابر کوه است .
آموزشهای مسخره ای که شما برای زنان در نظر گرفتید شامل نامه ای می شد که از زنان خواسته بودند با محارم سفر کنند ، پروژه ی پروموت بارها این جمله را در دعوت نامه هایش تکرار کرده بود ،
آموزشهای شما در بیشتر موارد جنبه ی نمایشی و تبلیغاتی برای پاسخگویی به مردم آمریکا داشت ، فقط محض عکس گرفتن و آمار دادن همانطور که حقوق زنان آمریکایی در افغانستان سمبولیک و پوچ بود .

ما از شما یک تمدن ، خون ملیون ها انسان ، یک سرزمین آرام که حالا میدان جنگ دنیاست و یک تاریخ جنگ و جنایت بشری طلبکاریم و شما بهتر است رسم و آیین چگونه حق گرفتن را به زنانیکه نازوانا ، شاه پری ، زرغونه، میرمن عینو ، ملالی ، ناهید ، ریزه گل و هزاران خورشید تابان دارند نیاموزید !