زنان مفقود شده در روند مذاکرات صلح

31

امروز مورخ ۱۷ عقرب سال ۱۳۹۷ کنفرانس مطبوعاتی موقف جامعه مدنی افغانستان در رابطه وضعیت فعلی و مذاکرات صلح در دفتر مرکزی شبکه زنان افغان دایرگردید که طی آن اعلامیه مطبوعاتی به نشر سپرده شد.

اعلامیه مطبوعاتی
شماره مسلسل :72
کابل – افغانستان
زنان افغان خواهان صلح عادلانه و پایدارمیباشند و صلح پایدار مستلزم مشارکت وسیع زنان است.

ما زنان افغان هرنوع اقدامات برای آوردن صلح در افغانستان را خوش آمدید میگوییم . صلح پایدار نیازمند اشتراک مردم افغانستان اعم از (زن و مرد)است .زنان افغان قربانی های بی شماری را در چهار دهه گذشته متحمل شده اند. منازعات و جنگ های دوامدار، زنان و دختران را از پیشرفت و ترقی باز نگهداشت و در نتیجه کشور ما نیز از ترقی و تعالی عقب ماند چون از توانایی های نیم نفوس برای پیشرفت جامعه کار گرفته نشد. مصایب دوران جنگ های داخلی و دوره طالبان ، زنان افغان را به تاریکی و کشور را به انزوا و انزجار بیشتر نزدیک ساخت. در این سالها زنان از حقوق اساسی شان مانند: دسترسی به تعلیم و تربیه، صحت، مشارکت سیاسی، اقتصادی و اجتماعی محروم گردیده بودند. زنان أفغان بعد از تحولات سال 2001 توانستند با تلاش های متداوم شان حضور سیاسی، اقتصادی و اجتماعی خویش را تقویت ببخشند و در عرصه های مختلف پیشگام باشند. اشتراک 36 فیصد رای زنان به حکومت وحدت ملی و حکومت های اسبق مشروعیت تمرین و نهادینه سازی دموکراسی را به حکومت ها فراهم نمود. زنان افغان همچنان به صفت معلم، داکتر، انجنیر، قاضی، ژورنالیست، فعال مدنی، تجارت پیشه، سیاست مدار و دیگر مشاغل نقش برآزنده را در مشروعیت نظام و آوردن تغییرات مثبت در اجتماع داشته اند. زنان امروز در نیرو های دفاعی و امنیتی افغانستان برای تأمین امنیت مردم مانند مردان فعالانه و مسوولانه وظیفه اجرا میکنند. زنان افغان با حضور شان در اجتماع به عنعنات و رسوم ناپسند، نه گفته و برای ترویج جوامع مصئون و عاری از خشونت در سطوح مختلف فعال اند.
زنان افغان که ۵۱ فیصد نفوس افغانستان را تشکیل میدهند همچنان در ترویج صلح به شکل متداوم نقش فعال داشته اند. زنان با توانایی های شان توانسته اند در سطح خانواده و اجتماع تهدیدات را تشخیص دهند و همچنان با ارتباطات شان با جوانان و دیگر اقشار جامعه در سطح خانواده و اجتماع مانع جوانان و مردم که فریب پروپاگند ها را خورده علیه خانه و قریه شان به جنگ می‌ روند، شوند. زنان افغان همچنان با استفاده ازتمرین فرهنگ ننواتی با هموار کردن چادر شان از خون ریزی های گسترده در سطح ولسوالی ها و قریه جات جلوگیری کرده اند.
زنان أفغان از هر کوشش و روند که برای آوردن صلح دایمی در أفغانستان صورت میگیرد استقبال میکنند. زنان أفغان با مشارکت شان در جرگه ملی مشورتی صلح سال 2010 خواستار راهکار مشخص صلح و مصالحه شده بودند. همچنان با مرور ستراتیژی صلح آن زمان، زنان أفغان برای ادغام مخالفین با خانواده های شان و فراهم نمودن تمام سهولت های زندگی برای خانواده های نیرو های مخالف نیز دادخواهی نمودند. با وجود که زنان قوه جدی و قوی برای ترویج فرهنگ صلح و آوردن صلح بوده اند آنها در نشست های ملی و بین المللی که به شکل رسمی و غیر رسمی در مورد پروسه صلح أفغانستان دایر گردیده است، شامل نبوده اند. استفاده از حضور سمبولیک زنان در شورای عالی صلح و دخیل ننمودن این زنان در بحث های مهم سیاسی و ملی در مورد صلح برای زنان أفغان دیگر قابل قبول نیست.
زنان أفغان نمیخواهند و نمیگذارند که قربانی معاملات پس پرده حکومت، جامعه بین المللی ، احزاب سیاسی و جناح های مخالف شوند. زنان افغان به هیچ گروه حق نمیدهند که دستاورد ها، مشارکت و حق زنان را به معامله بگیرند. عدم حمایت ایالات متحده امریکا و جامعه بین المللی از حضور پر معنی و مؤثر زنان در پروسه صلح سوال بر انگیز است و میتواند تعهدات حقوق بشری سال 2001 این دولت ها را به خوبی زیر سوال ببرد. زنان افغان برای حضور معنی دار، تاثیر گذار و نقش تصمیم گیری شان در پروسه صلح بالای پیشنهادات ذیل تاکید میکنند:
به حکومت وحدت ملی:
1. زنان أفغان خواستار حضورفعال شان در تمام مذاکرات صلح استند. زنان أفغان مانند مردان دانش، راه حل ها و پیشنهادات کلیدی دارند. هر نشست رسمی و غیر رسمی که زنان أفغان در آن اشتراک نداشته باشند توسط زنان مشروعیت نخواهد داشت. ما خواهان تطبیق جدی پلان عمل ملی برای زنان، صلح و امنیت میباشیم.

  1. زنان أفغان خواهان پروسه صلح همه شمول اند. روند پروسه صلح افغانستان به بازنگری جدی ضرورت دارد. ما بالای حکومت وحدت ملی جهت شامل ساختن افراد با تخصص در پروسه های صلح، میانجگری، تسهیل گری و مذاکره تاکید داریم تا از این پروسه صلح تخصصی و عملی با دستاورد قابل قبول برای همه افغان ها به شمول زنان به پیش برود.
  2. زنان افغان بالای پروسه صلح شفاف و حسابده تاکید نموده و مینمایند. پروسه صلح فعلی افغانستان ضرورت به نظارت جدی دارد تا خطوط قرمززنان، حمایت از قربانیان خشونت ها و جنگ ها جدآ مد نظر گرفته شود و از ترویج فرهنگ معافیت جلوگیری به عمل بیاید.
    4. دین مبین اسلام و قانون اساسی افغانستان برای زنان و مردان حقوق مساوی را فراهم نموده است. هیچ گروه داخلی و خارجی به نماینده گی از15 میلیون زن افغان تصمیم گرفته نمیتوانند و نه اجازه دارند.
    5. به طرف های درگیر جنگ صدا میکنیم که جنگ دیگر بس است و از کشتار افرادملکی جلوگیری گردد و اصول اسلامی و انسانی مطابق نورم های حقوق بشری مراعات گردد.
    به جامعه جهانی به خصوص کشورهای ذیدخل در پروسه صلح افغانستان 1. زنان افغان تآکید بر مشارکت مساوی و پر معنی شان در تمام نشست های صلح با گروه های مخالف دارند. ما بالای حضور زنان درمذاکرات صلح تاکید مجدد میکنیم تا بتوانیم خواست ها، نگرانی ها و راه حل های زنان را با گروه های مخالف شریک نماییم و در تصمیم گیری ها شامل باشیم.
    هر نوع تسهیل و ارتباط مستقیم با طالبان برای مذاکره بدون مشارکت نیم نفوس افغانستان( زنان ) نا مکمل خواهد بود. ما خواستار توجه جدی بحث ها و تصامیم دولت های مختلف در مورد پروسه صلح افغانستان با مطمین ساختن مشارکت زنان، همه شمول بودن پروسه و شفافیت و حسابدهی از روند استیم .
  3. دستاورد ها و پیشرفت های زنان افغان نباید قربانی معاملات و تصامیم جامعه جهانی، احزاب سیاسی و جناح های درگیر در جنگ افغانستان شود . ما هیچ پیش شرطی را که مانع حضور زنان در پروسه صلح ونقض حقوق زنان افغان گردد، نمیپذیریم.

: