صلح و نگرانی های یک زن

273
گلثوم سادات حسینی
شاعر و نویسنده و استاد دانشگاه

صلح ناکام و به اصطلاح صلح امروزی بر زندگی زنان همواره چون روزنه ای کور و مشکلات فراروی آن چون ابری عظیم بر معیارهای داشتن یک زندگی ایده آل سایه افکنده است،آنچه این روزها را بر تمام این قشر آسیب پذیر سخت و جانفرسا می کند ترس بزرگ از حضور در جامعه ای مردسالار و تحت قضاوت قرارگرفتن و برچسب خوردن است، جنانچه اگر زنی شانه به شانه ی مردان در ادارات دولتی و خصوصی کار کند بیم آن می رود که چگونه بتواند بر نگاه های طولانی و شنیدن کلمات جنسی یا جنسیتی غلبه نماید و در راستای اشتراک اجتماعی مدت دار اما لغزنده قدم هایی رابر وسعت تنهایی خویش بکشد تا بتواند نقش موثری را برای رشد زنان و افزایش آمار در فعالیت های اجتماعی، قرهنگی و سیاسی ایفا نماید.

آنچه مرا به نوشتن این مقاله واداشت نگرانی های من بعنوان یک زن و آینده ی نامعلومیست که می تواند انگیزه ها و استعداد مرا بعنوان بانویی موفق در کشور نادیده گرفته و همواره مورد سرزنش و سرکوب قرار بدهد .

کمرنگ بودن حضور زنان در پروسه صلح و یا به عبارتی سمبولیک بودن آنان میتواند زمینه هایی را برای حذف زنان در امور آینده کشور ایجاد نماید ، این مطلب بسیار واضح و مبرهن است که همواره گستردگی جرایم و خشونتهای علیه زنان رابطه مستقیمی با شرایط و اوضاع نابسامان کشور دارد .

ایجاد صلحی موفق و پایدار بر اساس ارزش های اساسی مبتنی بر قانون اساسی و سایر قوانین می تواند در کاهش آمار این خشونت ها خصوصا جرایمی که جامعه را دچار آسیب جدی می نماید ،تاثیر بسزایی داشته باشد، از طرفی صلح می تواند به زنان قدرت به دست گرفتن زمام امور را در هر موضوعی بخشیده و در کنار آن از زنان شخصیت های موفق، با تدبیر و مصمم بسازد .صلحی که بتواند در کنار مادر بودن و همسر بودن به زن ، امکان رهبریت را در اجتماع ببخشد تا بتوانیم در آینده هایی نه چندان دور از میان زنان موفق، رییس جمهور و وزاری خوبی را بر اساس توانایی و رای مردمی داشته باشیم

صلحی که این روزها صحبت از آن است باید صلحی مبتنی بر ارزش های انسانی و حقوق بشری بوده و در کنار رعایت تمام شاخصهای مربوط به رعایت حقوق انسانی ، حقوق اولیه زنان را در نظر بگیرد تا تمام موفقیتهای موبوط به زنان در افغانستان به عقب بر نگردد ، حق تعلیم و تحصیل و حق کار را که قانون اساسی برای اتباع افغانستان از جمله زنان به رسمیت شناخته مورد احترام قرار بدهد و با توجه به فراهم کردن صلح ، یک صلح موفق باید بتواند تمام 21 موردی را که در قانون منع خشونت علیه زنان بعنوان جرایم علیه زنان ، جرم انگاری نموده است ، در راستای تحقق حقوق و رشد سالم زنان سرزمین مان مورد حمایت خویش قرار دهد و در کاهش آمار هر گونه خشونت علیه زنان در آینده بیم داشته و پیشگیری نماید.

من بعنوان یک زن و استاد دانشگاه صلحی را از طرفین پروسه خواهانم که بتواند قدرت مرا در تصمیم گیری های امور اینده کشور دست کم نگیرد و فرصت هایی را بمنظور رشد سریع زنان در مقاطع مختلف اجتماعی ، اقتصادی،قرهنگی و سیاسی ایجاد نماید ، من یعنوان یک زن به صلحی باورمندم که توانایی ایجاد یک زندگی بدون خشونت را برای زنان داشته باشد که این حق مسلم هر زنی می باشد، کاهش بی سوادی در زنان، کاهش آمار خشونت ها ،حفظ سلامت خانواده خصوصا طفل و مادر، محو ازدواج های اجباری و سایر خشونت ها از خوبی های یک صلح موفق می تواند باشد .