ما تبدیل به مارک مشهوری خواهیم شد

318

 

یکی از روز ها در دانشگاه طاهره را با چشمانی که از گریه سرخ شده بود دیدم واز او دلیل گریه اش را پرسیدم، با بسیار نا امیدی برایم گفت؛ پدرم دیگرمصارف دانشگاه ام را نمی پردازد…

در این گزارش از نصیبه ابراهیمی میشنویم که در هوای گرم غرفه مصروف پختن غذاهای چون (ماکارونی،ساندویچ بندری، لوبیا، بامیه، کوکوبرگر) است.

نصیبه ابراهیمی دانشجوی انجینری

«نصیبه ابراهیمی هستم درسال 1396 وارد امتحان کانکور شدم، بنابر این که درکانکور نتوانستم به فاکولته دلخواهم راه پیدا کنم ولی امیدم را قطع نکرده  و در یکی از موسسات خصوصی ثبت نام نمودم. بعد از اتمام امتحان شامل دانشکده مورد علاقه خود شدم. در اولین روز درصنف با دو دختر به نامهای طاهره و معصومه آشنا شدم و باهم دوست شدیم وهمه ی ما به این فکرشدیم که باید مصارف دانشگاه خود را به دست بیاوریم. بار دوش کسی نباشیم و این مفکوره به ذهنم آمد که باید یک برگر فروشی کوچک باز کنیم و کنار هم با صداقت کار کنیم. این کار را در اوایل با قرض آغازکردیم، غرفه خریدیم و به همین شکل به دیگر کارهای آن پرداختیم. دوشب قبل از عید، کارپختن غذا را آغاز کردیم در اوایل مردم بطرف ما بسیار عجیب نگاه می کردند؛ اما به مرور زمان برای شان همه چیزعادی شد واکنون بیشتر مشتریان ما آقایان می باشند.  از طرف صبح وقت غذا می پزیم، بعد با معصومه به دانشگاه میرویم، تا ساعت یازده به دانشگاه می باشیم، ازساعت دوازده الی 9 شب کار می کنیم. یگانه دلیلی که خواستیم در این منطقه غرفه بگذاریم مناسب بودن جای و نزدیک بودن به اطاق و دانشگاه ما می باشد.

روزقبل یک خانم بنابر شوق و علاقه که داشت نزد ما آمد واز ما خواست که با ما از طرف صبح که من و معصومه دانشگاه می باشیم همکاری کند؛ ما هم پذیرفتیم و با ما کار را آغاز کرد.  بزرگترین آرزوی ما این است که در آینده ها بتوانیم این غرفه کوچک مان را به رستورانت بزرگ و مارک مشهور مبدل کنیم.»

بانوابراهیمی به زنان افغانستان چنین پیام دارد:‌«به خواهران ما این پیام را داریم که وقتی  خود شخص همت کند وشجاعت کار را داشته باشد، هیچ کس نمی تواند مانع کار کردن آنها دربیرون از خانه شود. پس باید مثل ما همت کنند، در مقابل هر مشکلی مثل کوه استوار باشند و کار کنند. کار کردن میان صدها دکان که در اطراف ما است کار آسان نیست، ولی ما باهم قول دادیم که تحمل می کنیم وبه این باور هستیم که  شجاعت ونیت مخلصانه ما باعث پیشرفت ما خواهد شد.»

حکیم الله یک تن ازمشتریان کوکو برگر می گوید: «غذاهای که این دو بانو می پزند خوش مزه و  صحی است، چون از روغن های خوب استفاده می کنند و ما بسیار راضی هستیم وآرزوی موفقیت برایشان داریم.»

یکی از موسفیدانی که در نزدیکی غرفه  این دو دانشجو دکان دارد می گوید: «به ما جای افتخار است که این دو دختر جوان هم تحصیل می کنند و هم کار، ما تشویق شان می کنیم، هرچند کمک مالی کرده نمی توانیم اما مانع افرادی می شویم که قصد آزار و اذیت آنها را داشته باشند.»

این دو دختر تنها کسانی نیستند که در بیرون ازخانه کار می کنند، زنان دیگری هم هستند که در این اواخر فعالیت های مشابه دارند، دوشا دوش برادران  شان کار می کنند و مصروف بدست آوردن روزی حلال میابشند؛ که این کارشان خود کفایی زنان  را در زمینه های گونا گون نشان می دهد.

گزارشگر:مژگان نصرت یار

 

 

 

‍‍‍