پریود دختران؛ تابویی بزرگ در افغانستان

409

متاسفانه  هنوز  نوشتن و  یا گفتن در مورد  پریود برای زنان افغان  تابو میباشد .  دختران  از اولین تجربه هایشان برای ما  گفتند و اینکه  چگونه وارد این مرحله از  زندگی شان  شدند.

شیرین (نام مستعار) محصل طب میباشد، او از اولین تجربۀ خود می گوید: ” کودکی  سرشار از حس  زندگی و شادی  بودم، فقط گاهی با تذکرهای مادرم که مرا می گفت :”تو دیگه کلان شدی و این بازیهای کودکانه را باید کنار بگذاری” مرا بفکر میبرد اما چند دقیقه باز همو بازی بود،سرمستی …

در یکی از روزهای  شاد زندگی کودکی ام به یکباره تاریک شد و من را در سیاهی فرو برد در حویلی خانه بازی میکردم همراه برادرم احساس سوزش و درد فروان در بدنم  احساس کردم و حس کردم لباس زیرم خیس شده است به سرعت خودم را به تشناب  رساندم  به یکبارگی چشمم به خونی که  لباس  زیرم  را کثیف کرده بود افتاد . هنوز هم وقتی به یاد آن  روز میافتم نگران میشوم، چه برسر من امده بود نمیدانستم ،هیچ معلوماتی نداشتم ” خدایا باید چکار کنم ، آرام  و بی صدا گریه میکردم و اینکه متوجه شدم که این خون با سوزش و درد از من خارج میشود، بدتر شدم، نمیدانستم چطور باید کنترول کنم ،اصلا نمیدانستم چطور از تشناب بیرون  شوم  میترسیدم از اینکه  مادرم بفهمد و بدتر اینکه  پدرم دلم برای آن روزخیلی میسوزد، چقدر تنها بودم ، خدا هم صدای بچگی و گریه  بی امانم  را نشنید. اوضاع روحی ام خیلی خراب شده بود.

درآن زمان من حدود 9 ساله بودم با مشکل خودم  رابه اتاق لباسهایم رساندم ،و یکی از  لباسهایم  را باقیچی پاره کردم ، وای اصلا نمیدانستم چطوری باید استفاده کنم ، از خدا میخواستم بمیرم،  رفتم یک گوشه ای از خانه و خوابیدم بلکه دردم آرام شود .اما سوزش و درد امانم نمیداد.مادرم کمی از تغییرات من متعجب شده بود.فقط گفت: “چطور شد که تو آرام گرفتی ” اما وحشت و ترس را اصلا در چشم من ندید.نفرین بر این تجربه که هنوز با گذشت سالها  هنوز مرا اذیت میکند. من از نظام اموزشی افغانستان  میخواهم  که به این مهم حتما توجه جدی شود، یک دوره بسیار حساس برای دختران میباشد اگر توجه نشود  برای نسل  بعد هم وارد شدن به این دوره حساس آسیبهای جدی خواهد داشت. در این  رابطه باید آموزشهای خاص برای دختران  داشته باشند”.

زینت (نام مستعار) از  دردهای  تجربه پریودش می گوید: درد  روز اول هیچ وقت  یادم نمیرود، هنوز هم که  میخوابم گاهی  مثل کابوس به سراغم میاید 23سال  دارم روز اولی که مریض شدم در مکتب بودم که درد عجیبی  به سراغم  امد، تا آن روز این درد  را تجربه نکرده بودم،حس کردم که تمام لباسهایم تر شده وهمراه  سوزش ودرد بود  به دوستم که خیلی به من نزدیک بود گفتم :که خیلی درد دارم نمیدانم چرا احساس میکنم تمام لباسهایم ترشده است .به هرصورت خودم را نگه داشتم تا به خانه برسم ،به محض رسیدن  به خانه ا به تشناب  رفتم از دیدن  لباس خونی خودم  از هوش  رفتم . نفهمیدم که چطور مرا مادر  بیرون کشیده از تشناب وقتی به هوش  آمدم ، از شرم به مادرم  نمیتوانستم نگاه کنم .گویا یک گناه نابخشودنی  را مرتکب  شده بودم. مادرم با عصبانیت  به من گفت :دختر تو دیگه کلان  شدی  دیگه باید مراقب خودت باشی، بشرم که پدرت  بفهمه که تو  مریض شدی، من که نمیدانستم چه  بلایی سرم آمده فقط به مادرم نگاه میکردم ، تنها معلومات مادر در این حد بود که  دختران که  کلان  میشود مریض میشود، باید مراقب  باشد که برادر و پدرش متوجه  نشود.من بودم و همه نگرانی ها که درسر داشتم و سوالات بی پاسخی که در ذهنم بود و جرئت پرسیدنش  را نداشتم که مبادا به بی حیایی متهم شوم.

دیدگاه دکتور بتول سید حیدری را در این مورد جویا شدیم :

بتول سید حیدری دکترای روانشناسی

این دوره از زندگی ممکن است به دلیل تغییر و تحولات سریع در رشد جسمی و روانی و اجتماعی، با مجموعه ای از نگرانی ها، هیجان ها و بحران های خاصی همراه باشد ،که برای مقابله یا کنار آمدن با آن ها و سازگاری با موقعیت جدید و در نتیجه برخورداری از یک زندگی سالم، پرنشاط و سودمند، باید به نکاتی در زمینه بهداشت روانی توجه کرد.

قبل از پرداخت به نکات بهداشتی مهمترین مساله نوع برخورد دختر نوجوان ما با این پدیده ی طبیعی جسمی اش است که اکثرا با هیجان و ترس آمیخته شده درگیر است که منشأ آن می تواند بستری باشد که دختر نوجوان ما در آن قرار گرفته نوع محیط خانواده ، سبک تربیتی و حاکم بر خانواده ، و دوستان و فضای مکتب

. از تمام این ها برخورد مادر با این مساله بسیار مهم تر است اینجا ما تفاوت سه نوع مادر را در رابطه با عادت ماهیانه ی دختران خودمان داریم

ا_مادرانی که کاملا در این بخش بی خیال هستند و برایشان اصلا اهمیت ندارد که چه طور و از چه راهی دخترشان در این باره آگاهی پیدا می کنند و چطور به این مساله روبرو می شوند.

2-مادرانی که در این زمینه بسیار قیدگیر هستند و نوع تربیتی و.فضای خانه ، حتی رابطه ی صمیمی مادر و دختر. را و صحبت در این زمینه ها را به سمت و سوی بسیار بسته کشانده است و هر گونه پرسش و گپ و نظر توسط مادر یا دختر بدلیل جو و روحی سخت گیرانه که مادر و پدر در خانه حاکم کرده اند را با در بسته برای فرزندان مواجه می کند

3-مادران آگاه و با اطلاع از دورانی که خودشان در رشد فرزندشان صلاح می بینند گپ و نظر در این باره را طبق درک و فهم دختر خودشان به آرامی باز کرده آند

و از اولین نشانه های بلوغ تا زمانی که دختر درگیر عادت ماهیانه برای نخستین بار می شود گام به گام خود را در کنار فرزند خود نشان می دهند

با توجه به  این دسته بندی از آنجا که دوران قاعدگی از مهم ترین  دوره های زندگی هر خانمی است

و در بروز اولین قاعدگی در دختران نوجوان نباید موجب ترس و نگرانی آن‌ها شود.

مادر و خواهر بزرگترها‎

اولیای مکتب و معلمان بهداشت می‌‏توانند

درباره این موضوع با نوجوانان صحبت و نگرانی و ترس آن ها را برطرف‌ کنند

‎ توضیح دهند که قاعدگی بیماری و ترس نیست.

اما باید اشاره کرد اغلب دختران ما در افغانستان با مادرانی در گروه نخست یعنی بسیار بی خیال و خونسرد یا مادرانی قید گیر روبرو هستیم که این نوع رابطه ی دختر و مادر می تواند تاثیر بسزای روی آینده ی دختری که می خواهد خودش مادری در آینده شود و یا زنی که با دختران فراوان روبرو خواهد شد می گذارد.

درکل بلوغ برای نوجوان اول از همه و بعد اطرافیان او، دوران حساسی است؛ بخصوص دختران که چون زودتر از پسران علائم بلوغ را تجربه می کنند و برخی از این علائم خیلی متفاوت از عادت های معمول زندگی شان است، در معرض آسیب بیشتری هم هستند. حال گپ اینجاست چطور باید با بلوغ کنار آمد؟! چطور باید با دخترها در مورد بلوغ حرف زد؟! چه کسی و در چه زمانی، چه میزانی از اطلاعات را باید به دختر بدهد؟

در وهله ی نخست شما به عنوان والدین، چه بخواهید و چه نخواهید، خیلی زود با بلوغ فرزندتان مواجه خواهید شد. قبل از هر چیز، خودتان باید آرام باشید و اطلاعات مناسبی در این زمینه داشته باشید. فقط استرس داشتن یا بسنده کردن به تجربیات شخصی یا حرف های این و آن، از شما یک راهنمای مناسب برای اولادتان نمی سازد

استرس و دستپاچه شدن هم کمکی به دخترتان نمی کند و فقط این احساس را به او منتقل می کنید که از عهده این موضوع برنمی آیید و در نتیجه او از شما فاصله می گیره. پس، چه به عنوان مادر و چه به عنوان پدر، اگر دختری دارید که طی چند سال آینده، وارد سن بلوغ (معمولا 10 تا 14 سال) می شود، از همین حالا اقدامات زیر را انجام دهید

در مورد بلوغ مطالعه کنید. حواس تان باشد از منابع معتبر بهره ببرید. بلوغ غیر از جوش صورت و علامت های جسمانی و بدخلقی، نشانه های دیگری هم دارد که با شناخت آنها می توانید به فرزندتان به خوبی کمک کنید. از یاد نبرید که آدم ها متفاوتند. شاید فرزند شما در همان سنی که شما بالغ شدید یا با همان مدلی که شما بلوغ را تجربه کردید، وارد این دوران نشود. مطالعه و کسب اطلاعات موثق، برای همین ضروری هستند. آرامش خود را حفظ کنید. فرزند دلبند شما قرار است از کودکی بامزه و بازیگوش به  یک فرد بزرگسال تبدیل شود. شما نمی توانید جلوی این فرآیند را بگیرید، بلکه باید با بُعد تازه ای از والد بودن مواجه شده و لذت های این دوران را تجربه کنید

ممکن است فرزند شما خیلی قبل تر از آنکه شما پیش بینی کنید، در بیرون از خانه یا در مدرسه یا توسط تلویزیون و اینترنت، با اطلاعاتی مواجه شود که علامت سوال هایی در ذهن او ایجاد کند. در هر سنی که هست، متناسب با سنی که دارد در مورد موضوع با او صحبت کنید یادتان باشد شما به عادت ماهانه عادت دارید و همه چیز برایتان واضح است اما دخترتان در مورد کوچکترین مورد هم آموزش لازم دارد.

لذا درباره ی حفظ بهداشت خودشان در این دوره چه چیزهای نیازی دارند،مانند شورت و نوار بهداشتی و مراقبت های دیگر برایش در کمال

آرامش توضیح دهید و حتی قبل از اینکه پریود شود چشمش را با دیدن پوشک زنانه و ..آشنا کنید

با نزدیک شدن به سنی که گمان می کنید دخترتان پریود می شود ، این احتمال را می دهید همیشه در بیگ او یک نواربهداشتی  آماده بگذارید و در کل خاطره ی خوشی از نخستین دوره ی عادت ماهیانه در ذهنش بسازید تا با دوران زنانه گی اش برخلاف بسیاری از دختران و زنان که خاطراات تلخ دارن آشتی کنند.

و دختران امروز ما مادران اگاه  فردایمان باشد.

ترتیب دهنده: شفیقه محسنی